Vorige Start Omhoog Volgende

Bestand ... betreurd

Tegenwicht weblog # 63, 16 augustus 2006

Bestand

Hoera, er is een bestand, althans een staakt het vuren en staak de aanvallen bereikt in Libanon. Maar niet iedereen juicht. We vallen midden in een fel debat. 

De Veiligheidsraad heeft na een lange diplomatieke weg een resolutie aangenomen die niet alleen daar unaniem is aanvaard, maar ook door de strijdende partijen in acht is genomen. Onmiddellijk kwam een grote stroom terugkerende vluchtelingen op gang, over de beschadigde wegen, omrijdend vanwege de beschadigde bruggen. 

Het paard denkt het zijne ervan
Foto AFP

Diplomatie

Knap werk van de diplomaten, in het bijzonder van Frankrijk. Duidelijk was dat de VS de strijd zo lang mogelijk te rekken in de hoop dat IsraŽl Hezbollah zou kunnen vernietigen. De VS hebben hun diplomatieke betrekkingen met o.a. SyriŽ en Iran al lang verbroken, waardoor ze deze landen isoleerden en in elkaars armen dreven. Frankrijk heeft de betrekkingen behouden en nu zien we het belang hiervan: het belang van diplomatieke betrekkingen en wat diplomatie kan doen. Het belang van contact houden en in stand houden, van luisteren en spreken, van dialoog. 

Is er een winnaar? 

In feite zijn er natuurlijk alleen verliezers. Uiteraard riepen zowel IsraŽl als Hezbollah de overwinning uit. 

Toch neigen zowel de commentatoren als de burgers in vele landen ertoe Hezbollah als overwinnaar te beschouwen. 

"De Arabische wereld heeft een nieuwe icoon: Hezbollah-leider Nasrallah. Die verering is uiting van een toenemende radicalisering in de Arabische wereld, door de oorlog in Libanon. Een ontwikkeling die tot nieuw geweld kan leiden.
[...]
Het feit dat Hezbollah het al vier weken volhoudt tegen IsraŽl, en ondanks alle IsraŽlische bombardementen de IsraŽlische burgers nog steeds dagelijks met zijn raketten angst aanjaagt, heeft Nasrallah ongekende populariteit bezorgd. Hij is het symbool geworden van het verzet tegen IsraŽl, en in feite ook tegen de Verenigde Staten. Eerdere iconen verbleken bij hem.
[...]
Er zijn intellectuelen in het Midden-Oosten die [...] waarschuwen voor het gevaar van de brede steun voor een radicale groep als Hezbollah. Vooral als de organisatie niet meer als een sji'itische, door Iran gesteunde groep wordt gezien, maar als symbool voor de verdediging van de islam en de Arabische waardigheid [...].

[... F]eit is dat de oorlog de regio verder heeft geradicaliseerd [...]
Die ontwikkeling valt in het opgemaakte bed van toenemend anti-amerikanisme in combinatie met groeiende aanhang voor een meer conservatieve islam."

Radicale stem wint terrein; Judit Neurink, Trouw 15 augustus 2006

De haat is gegroeid

Ook in de Gazastrook is de haat tegen IsraŽl en de sympathie voor Hamas alleen maar gegroeid: 

Steeds meer Palestijnen voor vernietiging IsraŽl Steeds meer Palestijnen spreken zich uit voor Hamas en tegen IsraŽl, bleek deze week uit een onderzoek. Meer dan 55 procent zegt nu voor de vernietiging van de staat IsraŽl te zijn, tegen 44 in juni en 24 procent in januari. Dat zegt Near East Consulting na 700 mensen te hebben ondervraagd. 
Van hen zegt bovendien 97 procent pal achter Hezbollahs strijd in Libanon tegen IsraŽl te staan.
Nog maar 51 procent is voor vredesoverleg met IsraŽl Ė dat was in juni nog 76 procent.

Trouw 11 augustus 2006

Een debat

"Wereld dreigt te verzeilen in onbeheersbare crisis

Richard Holbrooke [*], LA Times - Washington Post - NRC Handelsblad 11 augustus 2006

[...]  
De enigen die baat hebben bij deze chaos zijn Iran, Hezbollah, Al-Qaeda en de Iraakse shiíitische leider Muqtada Sadr [...].
Deze opeenstapeling van explosieve elementen vormt het grootste gevaar voor de stabiliteit in de wereld sinds de Cubaanse rakettencrisis van 1962, de enige confrontatie tussen nucleaire supermogendheden. 
[...] 
In 13 dagen van briljante diplomatie wist John F. Kennedy Nikita Chroesjtsjov te bewegen de sovjetraketten weg te halen van Cuba.
[... ... ...]
Te voorkomen dat zoín val [in een plotselinge oorlog, zoals de Eerste Wereldoorlog begonnen is] ontstaat, moet het eerste doel zijn van Amerikaans beleid.
[...]
[... D]e VS moeten [..]oog hebben voor, en een oplossing vinden voor, de verdergaande consequenties van hun eigen daden en publieke verklaringen. Deze zijn de oorzaak van een ongekende aftakeling van Amerikaís positie in de wereld, lokken gevaarlijke nieuwe, anti-Amerikaanse coalities uit en stimuleren een nieuwe generatie terroristen. 
De Amerikaanse terugtrekking uit de actieve diplomatie in het Midden-Oosten sinds 2001 heeft geresulteerd in meer geweld en in een slinkende invloed van de VS. Anderen willen dat vacuŁm maar al te graag opvullen.
[...]
Alle ministers van Buitenlandse Zaken, van Kissinger tot Christopher en Albright, hebben met SyriŽ onderhandeld [...]. 
Waarom doet deze regering dat niet ook, inclusief voortdurend intensief overleg met IsraŽl?
[...] 
In plaats daarvan weigeren regeringsfunctionarissen rechtstreeks te overleggen, en zeggen zij dat ĄSyriŽ weet wat het moet doeníí Ė wat voorbijgaat aan het wezen van diplomatie.

Dat geldt ook voor overleg met Iran. Waarom staat het machtigste land ter wereld al vijf jaar aan de zijlijn en laat het de internationale dialoog met Teheran voeren door Europeanen, Chinezen en de VN? En waarom is de dialoog beperkt gebleven tot de nucleaire kwestie [...]? 

Inperking van het geweld moet voor Washington op de eerste plaats komen.

Daarna moet er een stabiele, veilige oplossing worden gevonden, die IsraŽl bescherming biedt.

Ten slotte moet Amerikaís rampzalige verstrengeling in Irak worden ontward, en wel zo dat ze niet uitloopt op een volslagen vernedering.

Dit vereist volhardende diplomatie op hoog niveau Ė precies wat de Amerikaanse regering in het Midden-Oosten heeft vermeden. 
[...] 
Daarnaast moeten wij voorbereid zijn op problemen die ons onverhoeds op de proef zullen stellen. Die kunnen zich voordoen in Turkije, Pakistan, Egypte, SyriŽ, JordaniŽ en zelfs SomaliŽ, maar ťťn ding lijkt zeker: komen zķllen ze. [...]

Het stuk van Richard Holbrooke

las ik met instemming. Hij pleit tegen gebruik van geweld en voor diplomatie. Er zit ook een zelfkritisch element in. Hij denkt na. 

Ik schrok erg van het stuk van Newt Gingrich,                   →
een notoire en invloedrijke neoconservatief in de VS. 

Niet alleen de inhoud van het laatste, vooral ook het taalgebruik dat bol staat van angst, overdrijving, demonisering, nationalisme en agressie. Let op het verschil in taalgebruik en inhoud. De kleuren kunnen helpen. 

Hiernaast enkele citaten, met links naar meer citaten. 

In het stuk van Ginrich heb ik de mij afschrikkende passages in het rood gezet. Ik heb het stuk, niet on line, ijverig overgetypt en kon het nauwelijks inkorten tot het gebruikelijke "Citaten uit ...". Het stuk druipt van het rood. 

Wat een kortzichtigheid! Hij kijkt niet verder dan het eigenbelang.

Hij zaait angst en haat. Hij ziet atoombommen vallen die er nog lang niet zijn, afgeworpen door landen die nog nauwelijks hun buurland kunnen bereiken met een raket. Hij haalt Hitler er maar weer eens bij, en de Sovjet-Unie, en welja, de Derde Wereldoorlog en de volgende Holocaust.

Deze en gene noemt hij 'terrorist' dan wel 'dictator', kennelijk uit op de wereldheerschappij. Maar wie is er nu echt uit op wereldheerschappij, meent deze al te hebben en is bang deze te verliezen?

Gingrich heeft het Evangelie niet goed gelezen. Hij vergroot de splinters in de ogen van de ander, "zij", maar ziet niet de balk in het eigen oog, "wij".

Hij is kennelijk blind voor het aandeel van de VS zelf, en dat van Israel, in de huidige anti-Amerika- stemming. Elke vorm van zelfkritiek ontbreekt. 

Hij komt geen seconde op het idee om eens fatsoenlijke wederzijdse betrekkingen op te gaan bouwen met 'De Ander'.

Hij leert niet van de geschiedenis: hoe zowel de Sovjet-Unie als China "geapaiseerd zijn", van vijanden veranderden in collega's, juist door contact te leggen en te onderhouden.

Wat een afschrikwekkend voorbeeld van 'communiceren', dit stuk. Pure agressieve dus kwalijke retoriek, oorlogsretoriek.

Als dit soort politici met deze valse retoriek, die zich ook nog eens overtuigde navolgers van Christus noemen, nu aan de macht zijn in de VS - en na de verkiezingen aan de macht zouden blijven -, houd ik mijn hart vast.

Laten zij de Bergrede eens lezen, en laten wij - ja, nu gebruik ik het ook - Europeanen het eens met elkaar eens zien te worden over een eigen, meer doordachte, meer contactuele, dus diplomatieke en vreedzamer weg te gaan.

"Een Heer gaat zijn eigen en eenzame weg". Frankrijk ging ons al voor. 

Schuw geen geweld tegen huidige dreiging

Newt Grinrich [* ]- LA Times - ashington Post - NRC Handelsblad 14 augustus 2006

[...] Zo maakt Holbrooke aannemelijk dat er iets gaande is wat ik 'een beginnende Derde Wereldoorlog' noem [...].
In feite is een met kernwapens bewapend Iran een dodelijk gevaar voor de Amerikaanse, IsraŽlische en Europese steden. [...]
Doordat de regering-Bush er niet in geslaagd is deze discussie over het rechtstreekse gevaar van Iraanse en Noord-Koreaanse nucleaire en biologische wapens te winnen, zijn de Amerikanen verdeeld en onzeker over onze nationale veiligheidsbelangen. 
[...]
Het is een debat over de vraag of wij het gevaar lopen een of meer Amerikaanse steden te verliezen, of de wereld - als Iran nucleaire of biologische wapens zou inzetten tegen Israel - mogelijk een tweede Holocaust te wachten staat en of een nucleair Iran de zeggenschap zou krijgen over de Golf en de energievoorziening van de wereld. 
Dit is het belangrijkste debat van onze tijd. Het weegt net zo zwaar als Winston Churchill's pleidooi uit de jaren dertig van de vorige eeuw over het wezen van Hitler en de nazi's, en Harry Truman's pleidooi uit de jaren veertig over het opkomende Sovjet-imperium
En toch geeft Holbrooke aan dat hij op het punt van de Amerikaanse nationale veiligheid de verkeerde weg zou kiezen. Hij beweert dat "inperking van het geweld voor Washington op de eerste plaats moet komen". 
Dat is nu precies de verkeerde doelstelling.
De terroristen verslaan, en pogingen van Iran en Noord-Korea om nucleaire en biologische wapens te verkrijgen de voet dwars zetten, dŠt moet het hoofddoel zijn van het Amerikaanse beleid.
[...]
Maar een geweldloze oplossing die de terroristen in staat stelt beter te worden opgeleid en georganiseerd, talrijker te worden en beter bewapend, dat is een nederlaag. Een geweldloze oplossing die ertoe leidt dat wij dwars over de planeet worden belaagd door Noord-Koreaanse en Iraanse kernwapens, is een nederlaag
[...] 
Onze vijanden hebben onomwonden en bij herhaling laten weten wat zij willen. Sinds Adolf Hitler is er niet ťťn groep zo openlijk bloeddorstig geweest. 
[...] 
De kwestie van de nationale veiligheid zal voorlopig de Amerikaanse dialoog blijven beheersen. Als onze vijanden echt onze vijanden zijn - en hun woorden en daden zijn bepaald die van vijanden -, dan moet de overwinning ons doel zijn. Als de nucleaire en biologische reŽel zijn, dan zullen er agressieve strategieŽn nodig zijn om ze zo mogelijk uit te schakelen en zo nodig te verslaan

Holbrooke is van de school voor 'diplomatie eens en voor al'. [...] Met dat soort zoete broodjes bereik je nooit iets bij kwaadaardige dictators
De democratieŽn praten, maar, terwijl de dictators en de terroristen aan kracht winnen en dichter bij de wapens komen die vereist zijn voor een angstaanjagende aanslag op Amerika en zijn bondgenoten. [...]

Lees meer: achtergrondartikelen

Amerika's steun is onvoorwaardelijk; Frank Kools, Trouw 7 augustus 2006

Amerika heeft IsraŽl de afgelopen weken de vrije hand tegen Hezbollah gegeven. Politici stonden haast als ťťn blok achter Jeruzalem. [...]
De grote verbondenheid met IsraŽl heeft iets te maken met de tussentijdse verkiezingen in november [...].

Veel vragen, gesteggel en fantastische ideeŽn; J.H. Sampiemon NRC 11 aug 2006

IsraŽl kan zich alles veroorloven dankzij de steun van Amerika. Zolang die steun onbeperkt wordt gegarandeerd, zal het niet bereid zijn zijn eisen aan te passen. Europa zou uit die vaststelling consequenties moeten trekken. Maar zoals gewoonlijk: het is hopeloos verdeeld.

De wurggreep van de IsraŽllobby; IsraŽl en de lobby in de VS houden een open debat over het Amerikaanse Midden-Oostenbeleid tegen; John J. Mearsheimer  & Stephen M. Walt, NRC 19 mei 2006

Noch strategische belangen noch morele overwegingen verklaren de enorme steun van de Verenigde Staten voor IsraŽl - dat komt door de IsraŽllobby.

Oorlogsrecht blijft oorlogsrecht, ook na 9/11; Cees Breederveld NRC 3 augustus 2006

IsraŽl heeft het recht op zelfverdediging, maar binnen de regels van het oorlogsrecht. Datzelfde geldt voor de tegenpartij.

IsraŽl heeft geen andere vijand dan zichzelf; Mohamed Kacimi*,  NRC 5 augustus 2006

IsraŽl heeft geen andere vijand dan zichzelf. Die dwaasheid om de ander te willen vernietigen, of het nu in Gaza is of in Beiroet, zal het nooit verlossen van de noodzaak om de werkelijkheid onder ogen te zien, de onafhankelijkheid van de Palestijnen te accepteren en de soevereiniteit van Libanon te erkennen.

 

Vorige Start Omhoog Volgende