Oproep aan de Nederlandse regering 

Deze week is het veertig jaar geleden dat de zesdaagse oorlog in het Midden-Oosten werd gevoerd en o.a. de Westelijke Jordaanoever, Oost-Jeruzalem, de Gaza-strook en de Hoogte van Golan door Israël werden bezet. 

Sindsdien leven Palestijnen met de consequenties van de bezetting. Geweld, vernedering en wanhoop zijn aan de orde van de dag, zonder uitzicht op verbetering. De bezetting en het verzet daartegen bepalen ook het leven van veel Israëliërs, voor hen is de angst voor aanslagen en raketbeschietingen een dagelijkse realiteit. 

De Palestijnse samenleving is in economisch, politiek, sociaal en psychologisch opzicht volledig ontwricht. Een leven zonder toekomstperspectief, zonder zicht op verbetering voedt de radicalisering onder Palestijnen. 

De gevolgen daarvan zijn bekend: een vicieuze eirkel van geweld en wedergeweld die beide samenlevingen teistert. Zo houden Israël en de Palestijnen elkaar gevangen en blokkeren zij over en weer de weg naar vrijheid, rechtvaardigheid en vrede voor beide volkeren. 

Wij, als betrokken burgers, verzetten ons tegen de gevoelens van machteloosheid, tegen het cynisme dat gemeengoed lijkt te zijn geworden bij het zien en horen van  mediaberichten over (zelf)moordaanslagen in Israël en de Palestijnse Gebieden. 

We hoeven niet machteloos toe te zien. De internationale gemeenschap heeft wet degelijk instrumenten tot haar beschikking die, mits systematisch en evenwichtig ingezet,
kunnen bijdragen aan een oplossing. Een politieke oplossing die veiligheid en rechtvaardigheid voor beide partijen garandeert en de menselijke waardigheid weer centraal stelt. Veiligheidsraadresoluties - zoals 242 en 338 -, internationale verdragen op het terrein van de rechten van de mens en het internationale humanitaire recht en uitspraken van het Internationaal Gerechtshof, zoals over de Israëlische muur, bieden het kader en de bouwstenen voor zo'n oplossing. 

We mogen ook niet machteloos toezien. De onmacht van beide partijen zelf een oplossing te vinden vraagt een actieve inzet van Nederland, van de EU en de VS, en niet in de laatste plaats van de Arabische Liga. Juist nu is er behoefte aan initiatieven om vertrouwen te wekken, bruggen te bouwen en garanties te geven die beide partijen in staat stellen een uitweg te vinden. 

Het recente voorstel van de Arabische Liga biedt ruimte voor onderhandelingen over vrede en erkenning van Israël in ruil voor terugtrekking uit de in 1967 bezette gebieden. Dit voorstel verdient actieve steun en biedt een kans op vrede die niet achteloos verspeeld mag worden. 

Veertig jaar vruchteloos zoeken naar een uitweg is genoeg. Het is tijd dat Palestijnen en Israëliërs uitzicht krijgen op vrede. 

Wij roepen daarom de Nederlandse regering op alle middelen die haar ter beschikking staan aan te wenden, en daarbij met alle betrokkenen in gesprek te gaan en ook zelf nieuwe initiatieven te nemen.

Ais er voorwaarden vooraf worden gesteld moeten ze in vergelijkbare gevallen voor alle partijen gelden en mogen ze een nieuwe start van het vredesproces niet blokkeren.

Wij willen de impasse doorbreken: