Vorige Start Omhoog Volgende

Veertig jaar oorlog - feestje bouwen?

Tegenwicht weblog # 85, 9 juni 2007 

"Ja", zei IsraŽl en Jeruzalem op 15 mei 2007, toen de verovering van Jeruzalem in 1967 herdacht werd. "Nee", zeiden de meeste buitenlandse gasten, want Jeruzalem is een verdeelde stad waarvan de annexatie van het oostelijk armoedig gehouden deel internationaal niet erkend wordt. Wat men een feestje waard vindt ... veertig jaar oorlog! 

IsraŽl viert verenigd Jeruzalem; Maar in werkelijkheid is Jeruzalem een omstreden en gedeelde stad; Oscar Garschagen, NRC 16 mei 2007 
Feit is dat 465.000 joden en 249.000 moslims grotendeels gescheiden van elkaar leven, joden in het westen, moslims in het oosten. Oost-Jeruzalem is onmiddellijk herkenbaar aan slecht onderhouden wegen, vuilnis  langs de weg en bouwvallige huizen. De groene stadsbussen van Egged komen hier  niet.

Over die oorlog verscheen vandaag, 9 juni 2007, een manifest, een "Oproep aan de Nederlandse regering" waarvan we de schrijvers en ondertekenaars vandaag als gastschrijvers verwelkomen met hun inmiddels hier gedigitaliseerde oproep: 

Oproep aan de Nederlandse regering 

IsraŽl en de Palestijnen  - 40 jaar bezetting 
Doorbreek de impasse!


Impasse

Dit is wel het juiste woord voor een volkomen vastgelopen vicieuze cirkel van wraak en wederwraak waar de partijen zelf niet meer uitkomen. Hulp zal van buiten moeten komen en die hulp zal visie moeten hebben ofwel nieuwe interpretatiekaders moeten hanteren en aanbieden. 

Visie

Van het beeld van 'arm IsraŽl, omringd door vijanden, in het bijzonder die terroristische Palestijnen' zijn we hier nu wel af. Het beeld klopt niet. 

IsraŽl is verslaafd geraakt aan zijn gijzelaarsstatus 
IsraŽl wekt de indruk geen afscheid te willen nemen van oorlog. Door het Arabische initiatief af te wijzen zakt het land weg in een oorlog met buurtbendes 
Zvi Barel, Trouw 7 april 2007
Het Arabische initiatief, waarin IsraŽl vrede en normalisering van de betrekkingen wordt aangeboden in  ruil voor volledige terugtrekking en overeenstemming over het oplossen van het vluchtelingenprobleem,  werd [...] opnieuw afgewezen.

De zesdaagse oorlog is niet begonnen omdat IsraŽl aangevallen werd, maar omdat IsraŽl toen al systematisch landjepik speelde. 

Nederland hoorde in 1967 niet het echte verhaal 
Het is een misverstand dat de Zesdaagse Oorlog begon omdat IsraŽl werd aangevallen. Volgens Jan MŁhren, destijds VN-waarnemer, stuurde IsraŽl er zelf op aan; Jan MŁhren, Trouw 8 juni 2007 
Er ontstaat een heel ander beeld, als men de operatierapporten van de opeenvolgende VN-chefs in het Midden-Oosten vanaf 1949 erop naslaat, en de officiŽle VN-documenten.

Dan het beeld van de Palestijnen. Stop enkele duizenden mensen bij elkaar op een klein stukje grond met gebrek aan alles en je zult zien dat die mensen elkaar gaan bestrijden. Uitzichtloosheid, armoede, overbevolking en systematische onderdrukking zijn de perfecte voedingsbodems voor agressie, corruptie en radicalisme. IsraŽl is blind voor het feit dat zij dit zelf uitlokt. 

Het is nog uitzichtlozer geworden sinds Hamas en Fatah elkaar de kop in slaan en niet tot ťťn politie of militie, laat staan tot een staat kunnen komen. Er zijn talloze strijdgroepen, vaak gebonden aan clans, er heerst anarchie en chaos. 

Machtsstrijd creŽert chaos in de Gazastrook; Oscar Garschagen, NRC Handelsblad 15 mei 2007 
Er lopen tienduizenden jonge mannen rond die nergens naar toe kunnen, niets te doen hebben en bereid zijn te vechten voor een gratis wapen en paar shekel per dag, waarvan zij hun families moeten onderhouden.

Regelmatig publiceren de kranten landkaartjes waarop we de grillige contouren van 'de muur' zien, met netjes in kleuren aangegeven "Palestijns gebied geannexeerd door IsraŽl". We zien kronkelwegjes voor de Palestijnen en snelwegen met tal van controleposten die alleen voor de IsraŽlieten zijn. We zien een Palestijns gebied waarop economisch niet te overleven valt. We zien grote verschillen tussen Oost- en West-Jeruzalem. We zien steeds meer gebied op de Westoever geannexeerd worden. 

We lezen interviews met kolonisten in de kranten. Schrikbarend: door en door egocentrisch en etnocentrisch; we lezen geen enkele herkenning van de Palestijn als ook-een-mens, laat staan een mens met rechten. Raketschietende Palestijnen zijn moreel  afgegleden, maar deze mensen zijn ook wel heel ver afgegleden, vooral als ze zich ook nog eens religieus noemen. 

Er zijn profetische uitspraken waarin God zich beklaagt hoezeer Zijn volk is afgegleden - actueler dan ooit nu. EzecheŽl, de profeet van het volk in ballingschap, wist wel raad met dat soort uitspraken. Maar over "volk in ballingschap" gesproken: Hoeveel Palestijnen zijn er verdreven van hun land? IsraŽl is blind geworden, of in elk geval wel erg  kortzichtig. Er is visie nodig. 

Internationaal

Wij moeten verder kijken: naar de internationale krachten die hier spelen. Om Hamas en Hetzb'u-Allah te temperen moeten we in SyriŽ en in Iran zijn. Maar dan moeten we daar wel mee gaan praten. Dit wordt dan weer bemoeilijkt doordat Oom Amerika deze landen in een over-simplistische visie tot "de as van het kwaad" heeft verklaard, tot terroristen waar je niet mee praat. Als je iemand tot vijand verklaart, gaat hij zich naar dat beeld gedragen. Als je de diplomatie afschaft blijven alleen de legers over. 

Over-simplistisch: 

'Zij zijn slecht en wij zijn goed.'  (Ligt dat zo simpel?)

'Zij bewapenen zich!' (Amerika niet hoor!)

'Zij willen macht in de regio!' (Amerika niet hoor!)

'Zij verdedigen hun land!' (Ja, ze zijn omsingeld door Amerikaanse legers!)

'Zij zijn religieus fundamentalistisch!' (Amerika niet hoor!) 

Europa

Europa dient dus haar eigen weg te gaan, niet mee te gaan in het wij-zij simplisme, diplomatieke kanalen te openen en open te houden, een eigen beleid te volgen. De al jaren bestaande uiterst eenzijdige steun van de VS aan IsraŽl belemmert al jaren de kans op vrede. De VS vallen Irak binnen 'omdat het de VN resoluties overtreedt' en isoleren Iran om dezelfde reden. Als er ťťn land in de regio is dat VN resoluties naast zich neer heeft gelegd, is het wel IsraŽl. 

Het Nederlandse beleid in deze valt zwaar tegen en leunt al te zeer op de VS. De oproep is dan ook terecht. 

Iedereen loopt hier met wapen rond; Nederlandse regering moet met Palestijnse regering praten, vindt Femke Halsema; Raymond van den Boogaard, NRC Handelsblad 29 maart 2007 
Iedereen loopt met een wapen rond, alles is kapot, en het gebied is nog steeds een gevangenis omdat de IsraŽliŽrs de grens op slot houden.

Europa gaat al een beetje haar eigen weg door langs allerlei slimme kanalen toch geld naar de Palestijnen door te sluizen. Maar er is meer nodig: geen giften maar kansen op economische ontwikkeling, dus in elk geval het openstellen van de grenzen voor de export die nu ligt te verrotten en voor de broodnodige import. 

Gematigde Palestijnen wachten nu op steun; Oscar Garschagen, NRC Handelsblad 24 maart 2007 
"Die hulp is voor velen essentieel om te overleven, we zijn de Europeanen zeer dankbaar. Maar met deze hulp bouw je geen economie op, er wordt geen werkgelegenheid gecreŽerd. De boycot en de IsraŽlische bezetting belemmeren de opbouw van een Palestijnse staat. Het gemiddelde inkomen in de Palestijnse gebieden is 800 dollar per jaar, in IsraŽl is dat 20.000 dollar. Wat kunnen we doen?"

Kansen

De kansen liggen vooral in het openen van overleg met de Arabische wereld: de Arabische Liga, Egypte, JordaniŽ, Saoedi-ArabiŽ, SyriŽ en Iran. De Liga heeft een plan klaar liggen. 

Nederland kan vredesplan Arabische Liga steunen; Hoog tijd om het Midden-Oostenbeleid te herzien. Er zijn kansen op vrede tussen IsraŽl en de Palestijnen; D.A.V.E. Ader, Trouw 2 april 2007
Vrede is verder weg dan ooit door eenzijdige druk op de zwakste, meest benadeelde partij. Het beleid is gebaseerd op de ondeugdelijke premisse dat Palestijns terrorisme het probleem zou zijn, in plaats van agressief IsraŽlisch expansionisme. De expansie van de IsraŽlische nederzettingen en de voortdurende bezetting zijn de kern van het probleem.

Er zijn VN resoluties, met name 242 en 238. Dit zal druk vergen op beide partijen in gelijke mate. Een oplossing van het conflict kan in het gehele Midden-Oosten gunstig doorwerken. 

Er schijnt in IsraŽl nu een nieuwe generatie op te komen die het zionistische ideaal niet meer ondersteunt en alleen maar vrede wil. De moeders van de soldaten willen al niet anders en ook bij de Palestijnen zijn er steeds meer mensen die de ideologie links laten liggen en die naar water, voedsel vrede snakken. 

Deze gematigde stromingen verdienen steun, de radicale stromingen verdienen krachtig tegenwicht van een grote groep landen, waaronder de Arabische landen die ook genoeg hebben van dit conflict.

Vorige Start Omhoog Volgende