Vorige Start Omhoog

Keuze ?! 

Weblog tegenwicht # 184 
12 september 2015

Seksuele voorkeur

Deze blijkt dus niet aangeboren te zijn (zie # 181), dus geen "geaardheid" te zijn.
OriŽntatie dan? Dit past al beter (zie # 182). Identiteit dan? Alleen als je die jezelf oplegt of je omgeving dit erg dwingend doet. Laat het slechts ťťn aspect van je veel bredere identiteit zijn (zie # 183).

Dan komen we uit bij "keuze"

Wat je voelt kun je niet altijd kiezen, maar wat je doet en laat kun je wel kiezen. Daar ben je dan ook verantwoordelijk voor. Dit is het fundament van ons hele rechtsstelsel. Sterker nog, van onze hele democratie, die vrijheid geeft - met verantwoordelijkheid. 'Verantwoord kiezen dus - dan heb je ethiek nodig.

Ethiek 1

Voor wie een heteroseksuele oriŽntatie heeft is dit vrij eenvoudig: die ethiek is er. Wie zich homo voelt kan zich hier bij aansluiten, als zijn de normen daar iets soepeler. We hebben het hier dan niet over de wet, maar over de ethiek: moraal, waarden, normen. Die zijn er.

De norm is hier vooral: blijf trouw aan je partner, wat zwaarder weegt als er kinderen zijn. Deze norm geldt ook op het schoolplein; wil je een ander, dan moet je het eerst uit maken. Losse contacten zijn doorgaans wel aanvaard, tenzij je een exclusieve partner trouw hebt beloofd.

Dit is de norm. Toch is er Ashley Madison, een website voor vreemdgangers met 37 miljoen klanten. Deze werd onlangs gehackt, waarna de gegevens op straat kwamen te liggen. Tal van beroemdheden en politici passeerden - en de eerste twee zelfmoorden zijn al vermeld. De gebruikers waren vooral mannen; aan de echtheid van de vrouwen werd sterk getwijfeld.

De Spaanse peper in deze soep ...

... is natuurlijk de pedofiele oriŽntatie. Is 'pedofilie' bij wet verboden? Nee, dit is niet zo en dit kan ook niet zo zijn omdat gevoelens niet verboden kunnen worden. Wat verboden is zijn pedoseksuele daden

Wie zoiets doet, is die dan 'een pedoseksueel'? Tenzij men dit zelf als identiteit kiest: nee. Dringen anderen dit als identiteit op? Dan is dit niet terecht. Iemand kan gedurende vijf minuten van zijn leven 'pedoseksueel (bezig) zijn'. Theo van Wilgenburg erkent dit in zijn boek en zegt er achteraan dat die vijf minuten zijn leven verknald hebben. Hij werd daarna als 'een pedoseksueel' bestempeld en behandeld.

Theo van Wilgenburg; Gevallen vogel achter tralies; Damon, Budel 2014
 

Ethiek 2

Wie fora als www.pedofilie.nl  beziet, zal zien dat pedoseksuele daden massaal worden afgewezen door mensen met pedofiele gevoelens, in elk geval nu. 

Immers, Schade is mogelijk; volgens Rind cs is die er blijvend in 4% van de gevallen, dus neemt men dit risico niet. 

Zie ook

NicolaÔ, Drs N. J., De consequenties van seksueel misbruik van minderjarigen - in: Commissie Deetman: Rapport 2011: Seksueel misbruik van minderjarigen in de Rooms-katholieke kerk - Wim Deetman, Nel Drayer, Pieter Kalbfleish, Harald Merckelbacu, Marit Monteiro & Gerard de Vries - Balans, 2011 - Deel 2, Hoofdstuk 10. 

Je zou een kind, ouders en jezelf met een geheim opzadelen. Een vijftienjarige zal daarmee kunnen leven, maar jongere kinderen waarschijnlijk toch niet. Wordt het geheim verbroken, bijvoorbeeld bij een hulpverlener of therapeut, dan volgt een moeilijke periode voor kind, ouders en de betrokken volwassene.

Over die schade

Zie, naast de hierboven genoemden  Rind cs en NicolaÔ ook:

Gieles, Frans E J, Leidt 'seksueel misbruik' in de jeugd tot latere problemen?
Drie meta-analyses van Roberto Maniglio.
Drie artikelen van Roberto Maniglio zoeken naar samenhang tussen 'seksueel misbruik in de kindertijd' (SMA/CSA - Child Sexual Abuse) en latere problemen. Er blijkt een samenhang, maar geen sterke: andere factoren spelen mee. 
 

Gieles, Frans E J, Leiden ongewenste seksuele ervaringen in de jeugd tot latere problemen met relaties? Bespreking van onderzoek uit Leuven en Londen
Revell, Arlynn, Vansteenwegen Alfons, Nicholas Lionel, & Dumont Kitty; Oct 23 2008.
Unwanted early sexual experiences (UESE) and relationship adjustment among students in committed relationships; Electronic Journal of Human Sexuality.

Let wel: ongewenste ervaringen. Dit is een belangrijk punt. 

Bestaan er ook ...

... gewenste ervaringen die positief beleefd zijn en die moreel te verantwoorden zijn? Ja, die zijn er ook, echter vaak in het verborgene vanwege het maatschappelijke taboe hierop. Malůn zegt hierover, vertaald: 

Het is mijn bedoeling aan te tonen dat, als we ons beperken tot drie ethische criteria  
[*] geconcludeerd mag worden dat onder bepaalde omstandigheden seksuele ervaringen tussen kinderen en moreel toelaatbaar zijn. 
 

[* (1) Instemming (2) Het kind wordt niet gebruikt en geŽxploiteerd als 
middel en  (3) Er is geen schade.]

Exploitatie van een kind door een volwassene hangt niet af van overwicht, maar 
van hoe de volwassene omgaat met dit overwicht. 
 

Er is aangetoond dat deze ervaringen onder bepaalde omstandigheden niet alleen 
geen schade aanrichten, maar zelfs positief en heilzaam zijn voor het kind. Als er 
geen sprake is van geweld, dwang, misleiding, geheimhouding en dergelijke, 
betogen sommige onderzoekers dat de negatieve gevolgen die toegeschreven 
worden aan deze ervaringen niet bestaan. In deze gevallen is de vrije wil van het 
kind binnen een relatie die zij plezierig vinden meer dan genoeg om dit toe te 
staan. 

Malůn zegt ook dit, vertaald:

De toenemende ijver en hardheid van sociale reacties en juridische interventie op dit 
gebied kan soms ernstige en onnodige schade toebrengen aan allen die hierbij 
betrokken zijn. Dit kan veranderd worden door de manier waarop wij reageren te veranderen, terwijl wij de regel niet per se hoeven te veranderen. 

Als de samenleving en de mensen beter zouden zijn, als alle seksuele verhoudingen 
gezien kunnen worden als schadeloos plezier zonder morele consequenties, zouden deze verhoudingen geoorloofd kunnen zijn, vooropgesteld dat de partners vrij en
authentiek hun instemming ermee hebben betuigd.

Malůn, Agustin; AdultĖChild Sex and the Limits of Liberal Sexual Morality;
Archives of Sexual Behavior, 2015 - 44 - Febr.

Zie andermaal ik ook Rind cs, hierboven al genoemd, en zie ook

Positive Memories. Cases of positive memories of erotic and platonic relationships and contacts of children with adults, as seen from the perspective of the former minor; T. Rivas, 2013. 
Ook Rivas geeft hier criteria: 
< https://www.ipce.info/host/rivas/discussion.htm#criteria >.

Op zoek naar de grenzen

Men zegt dan wel: 'Het zou moeten kunnen' en gaat dan op zoek naar de morele grenzen, naar ethiek dus. Dit is gedaan in meerdere gremia, waarvan er enkele, met de afgelegde weg, vermeld zijn door Gieles:

Frans Gieles; De staart van een lange takshond; De staart van een lange takshond - Een lange discussie over ethiek, februari 2012. 

Bij deze criteria worden dan doorgaans PS'en en voetnoten toegevoegd, te weten dat de gevraagde openheid in de huidige cultuur en samenleving niet mogelijk is, wat we hierboven ook bij Malůn lazen, terwijl ook Gieles en Rivas iets dergelijks zeggen, waardoor dus aan een belangrijk criterium niet voldaan kan worden.

De eindconclusie is dan ook meestal 'Nu in elk geval niet', dus hands off. Dit is nu de communis opinio. Ook degenen die zeggen 'zou toch moeten kunnen' onthouden zich in praktijk van seksuele contacten met kinderen. Nu ja, niet allen altijd, het blijven mensen; wel neemt de overgrote meerderheid dit zich in elk geval voor. Hier zijn er geen 37 miljoen mensen die de norm willen overschrijden.

De werking van het taboe

De door Malůn en anderen gewenste samenleving is er nu niet - en zo zien we in onze samenleving de nadelen van het taboe. Daardoor is er nu vrijwel geen openheid mogelijk, is dialogische bespreekbaarheid vrijwel onmogelijk. Gevolg: geheimen, onzekerheid, spanning, angst, paniek, agressie. Er is nog een gevolg, namelijk dat ook het echte seksuele misbruik onbesproken blijft, maar wel plaats vindt. 

Een open en gezonde seksuele opvoeding zou de komende generaties een gezondere houding kunnen geven t.o.v. seksuele betrekkingen. Daartoe is openheid beter dan inperking. Pubers zullen altijd geil en seksueel nieuwsgierig zijn. Praat er dus over met hen, maak er gaan taboe van. 

Beste ouders, u hoeft niet zo bang te zijn. Tegenwicht weblog # 159 - 12 oktober 2013

Tegenwicht Opiniestuk # 60: "Seksje spelen 

Nederland doet dit eigenlijk al, zij het slechts in zekere mate: 

Go Dutch - A Practice Sample - Youth and Sexuality in the Netherlands; Frans E J Gieles, PhD, the Netherlands - Paper presented at the 19th World Congress for Sexual Health, World Association of Sexology, GŲteborg, Sweden, June 2009. 

Angst en paniek

Het taboe wordt nog versterkt en in stand gehouden doordat 'het publiek' het onderscheid tussen pedofiele gevoelens en pedoseksuele daden doorgaans niet maakt. Dit maakt het vrijwel onmogelijk om deze gevoelens te uiten, te delen, te bespreken en er afspraken over te maken. Dit heeft tot gevolg dat men zijn werkelijke gevoelens zo veel mogelijk verborgen houdt. Worden deze dan ontdekt, bijvoorbeeld door beelden aangetroffen op een computer, dan wordt men direct ontslagen en vinden er direct onderzoeken, ouderbijeenkomsten met directie en burgemeester plaats, waarbij het onderscheid tussen pedofiele gevoelens en pedoseksuele daden geheel zoek raakt.

Werd vroeger vooral gezegd dat het zien van 'kinderporno' zou leiden tot daden, inmiddels is wel bewezen en vrij algemeen aangenomen dat dit juist leidt tot minder daden. 

Beek, Erik van, Achilleshiel van Nederland: de pedofiel uitgedaagd; Beschouwing; Tijdschrift voor Seksuologie, 36-3, september 2012
 

Diamond, Milton, Jozifkova Eva, & Weiss Petr; Pornography and Sex Crimes in the Czech Republic; Archives of Sexual Behavior; 2010 Nov 30 - J

De argumenten tegen kinderporno verschuiven dan naar de vraag of de afgebeelde kinderen wel echt zo spontaan en vrolijk zijn als ze kijken, of daar geen dwang achter zit, en of ze het wel waarderen dan hun beeltenis 'voor eeuwig' op het internet te zien blijft.
Ook make hier men onderscheid tussen 'hard porno' (seksuele handelingen, verboden) en 'soft porno' die geen seks maar alleen schoonheid laat zien. 

Recidive

Dit hangt samen met de angst voor het gevaar van recidive. Die is niet nodig, in elk geval geen paniek. De recidive op dit vlak is beduidend lager dan de algemene recidive, te weten tussen de 5 en 30%, gemiddeld rond de 10 tot 15%, en na behandeling dan weer de helft minder.

Frans E J Gieles; Angst voor herhaling - Alternatieven voor agressie en zondebokvorming - Korte lezing bij Movies that Matter, Amsterdam, 21 maart 2012. 
... met cijfers en met links.

Hulp kan helpen

Nog zeer onlangs pleitte de bekende, beruchte, zwemleraar Benno L. op de tv moedig voor behandeling, juist omdat dit de kans op recidive verkleint. Professor Van Marle bevestigde dit.

Op zich is behandeling voor pedofiele gevoelens niet nodig; dit mag men zien als een neutrale oriŽntatie, die natuurlijk wel, zoals elke seksuele oriŽntatie, morele grenzen voor het doen en laten met zich meebrengt. Alleen als men zich blijkbaar niet kan beheersen, kan behandeling of hulp met zelfbeheersing als doel nodig en nuttig zijn.

Voldoende is vaak al enige hulp - hulp, geen therapie dus - voldoende om hiermee goed te kunnen leven.

Die hulp kan heel goed van 'gevoelsgenoten' komen met wie men open kan spreken. 
 

< http://www.jorisoost.nl/ >

Men zal dan vernemen van moraal en ethiek - en de huidige is die van hands off
 

< http://www.jorisoost.nl/lees/ethiek.htm >

en zo zich niet vast voelen zitten in een 'geaardheid' - beter: oriŽntatie, die tot een lastige 'identiteit' kan uitgroeien, maar beter in staat zijn om over het eigen doen en laten verantwoorde keuzen te maken.

Vorige Start Omhoog