Tegenwicht weblog # 54, 24 mei 2006,
met dank aan Deventer Post van 24 mei 2006
Het hele land, in elk geval de gehele Kamer, maakt zich druk om een eventuele uitwijzing van Ayaan Hishi Ali, een bekende Nederlander (?). Maar er zijn nog vele anderen. Genoemd is het Iraanse gezin met ook een identiteitskwestie. Maar er zijn er nog veel meer: onzichtbaren, al dan niet op detentieboten.
Het punt is allang bereikt van 'tot hiertoe en niet verder'. Maar wat kun je meer dan doen dan machteloos boos zijn? Creatieve Deventernaren gingen iets doen.
Deventer Post, 24 mei 2006
| Met een boormachine worden schroeven in de muur geplaatst.
Drie houten menssilhouetten worden door middel van een lat voor het raam
van het huis aan de Tabaksstraat 64 bevestigd. Tien dagen geleden bewoonde
de Rwandese familie Mugabo nog dit adres, tot zij 's ochtends vroeg van
hun bed werden gelicht en mee werden genomen door de politie.
Buurman Amelink kan zich het voorval nog goed voor de geest halen.
|
|
|
Op de zwartgeverfde houten silhouetten staat:
Het initiatief van de actie komt van Jessica Heijkoop en Chris Visser.
Volgens Jessica Heijkoop kan ook zij op deze manier als kunstenaar iets zichtbaar maken.
Ook Bert Holla, secretaris van de interkerkelijke vluchtelingen werkgroep is erg begaan en is zeer op de hoogte van het asielbeleid dat in deze tijd steeds grimmiger vormen lijkt aan te nemen. |
Burgemeester Van Lidth de Jeude van Deventer kan op dit moment niets betekenen voor de Rwandese asielzoekster Marion Mugabo en haar zoons van 10 en 12 jaar. [...] ‘Natuurlijk hebben we ook zo onze gevoelens maar we denken dat we in dit geval, door de achtergrond van moeder, weinig kans hebben om een succesvol beroep te doen op de minister van vreemdelingenzaken.’ Volgens [loco-burgemeester] Doornebos kan wel met de politie worden gesproken over de wijze waarop het trio vorige week, met - naar verluidt - veel machtsvertoon, is opgepakt in de woning aan de Tabaksstraat. ‘We kunnen onderzoeken of dat zo is en zo ja waarom de politie zo heeft gehandeld. Maar met de zaak zelf kunnen we niets.’ Deventer Dagblad (De Stentor), 24 mei 2006 |
"Vanwege een beschuldiging van winkeldiefstal, is deze Rwandese moeder tot ongewenst vreemdeling verklaard. Ondanks het feit dat zij nog niet uitgeprocedeerd was, mag men haar dus wel in detentie zetten. En in Nederland bestaat er zelfs de mogelijkheid dat haar kinderen van haar worden afgenomen. Het schijnt twee keer per week in Deventer voor te komen dat op deze manier asielzoekers verdwijnen."
Om middernacht worden bij de voorkant van het station nog eens zestien houten silhouetten geplaatst. Hier vond een ander schrijnend geval plaats vertelt Holla.
|
 |
|
In dit nachtelijke uur is ook burgemeester James van Lidth de Jeude aanwezig. |
 |
|
|
 |
Om even voor half een passeren een aantal beveiligingsauto's, dan volgt een politieauto. Maar na een kort en vriendelijk gesprek vertrekken de agenten weer en mogen de silhouetten vooralsnog blijven staan, mits er niet al te veel klachten komen.
Ondertussen zijn Bart Visser, Paul Pelgr6m en Heidi van der Vrugt nog druk bezig de houten beelden aan de hekken te bevestigen. De silhouetten vormen de stille getuigen van wat er is gebeurd. De schaduwen van de opgepakte personen blijven zo aanwezig. Verschillende belangstellenden zijn nog druk met elkaar in gesprek en discussiëren over de gang van zaken.
Hoe lang de schaduwen letterlijk blijven staan is nog onbekend maar meer
informatie
voIgt op www.deschaduwblijft.nl
die over enkele dagen de lucht in gaat.
Tot zover de Deventer Post.
Deze waren bij deze actie niet expliciet actief. Gezamenlijk hebben de kerken wel een actieve werkgroep vluchtelingenhulp. Die avond is er in het oecumenisch avondgebed voor de vluchtelingen, deze en de vele anderen, gebeden.
Om 21:15 zijn de schaduwen al vernield door een groep 16-18 jarige Turkse jongens die er kennelijk grote lol in hadden...
"Vergeef het hun want zij weten niet wat zij doen..."
