Met een boormachine worden schroeven in de muur geplaatst. Drie houten menssilhouetten worden door middel van een lat voor het raam van het huis aan de Tabaksstraat 64 bevestigd. Tien dagen geleden bewoonde de Rwandese familie Mugabo nog dit adres, tot zij 's ochtends vroeg van hun bed werden gelicht en mee werden genomen door de politie. 

Buurman Amelink kan zich het voorval nog goed voor de geest halen. 

"Ik ben op het geschreeuw afgegaan. De jongens van de bouw hiernaast, wijzend naar de bouwput aan de overkant van de straat, spraken er schande van. Drie auto's met vier agenten hebben het gezin
meegenomen." 

Op de zwartgeverfde houten silhouetten staat:

 'detentie jongen 10 jaar', 'detentie moeder 39 jaar' en 'detentie jongen 12 jaar'.

Het initiatief van de actie komt van Jessica Heijkoop en Chris Visser. 

"We communiceren liever vanuit het beeld dan dat we met een spandoek de straat opgaan." 

Volgens Jessica Heijkoop kan ook zij op deze manier als kunstenaar iets zichtbaar maken.

 "Wij schamen ons als Nederlander. Op deze manier ziet de buurt wat hier is gebeurd en blijft de schaduw achter. De kinderen zijn nota bene hier geboren en woonden er al twaalf jaar."

Burgemeester Van Lidth de Jeude van Deventer kan op dit moment niets betekenen voor de Rwandese asielzoekster Marion Mugabo en haar zoons van 10 en 12 jaar.
[...]
‘Natuurlijk hebben we ook zo onze gevoelens maar we denken dat we in dit geval, door de achtergrond van moeder, weinig kans hebben om een succesvol beroep te doen op de minister van vreemdelingenzaken.’

Volgens [loco-burgemeester] Doornebos kan wel met de politie worden gesproken over de wijze waarop het trio vorige week, met - naar verluidt - veel machtsvertoon, is opgepakt in de woning aan de Tabaksstraat. ‘We kunnen onderzoeken of dat zo is en zo ja waarom de politie zo heeft gehandeld. Maar met de zaak zelf kunnen we niets.’

"Een Iraanse moeder met haar kind van nog geen jaar oud werd uit het AZC in Schalkhaar gezet en hier bij het station gedropt. Omdat de vrouw de auto niet wilde loslaten en haar kind in een arm vasthield, viel deze halverwege op de grond. De politieauto reed weg. Omstanders hebben alles gezien en een van die mensen heeft die vrouw met kind opgevangen." 

"Is het heel stom dat ik het nog steeds niet begrijp?", vraagt Visser zich verontwaardigd af. "Het blijkt dat als je niet voldoende meewerkt bij de procedure, je voorziening ophoudt en je letterlijk op straat terecht komt."

"Elke actie tegen dit vreemdelingenbeleid is een goede", vindt hij. "Het is belangrijk, want in de anonimiteit gebeurt zoveel ellende en verdriet en nu krijgt het een gezicht. De uitzetting van Ayaan Hirshi Ali mag dan het grote nieuws halen maar zo zijn er nog zoveel meer. De andere 26.000 hebben ook rechten. Zeker als het over kinderen gaat die inmiddels meer Nederlander zijn dan Afrikaan."