Nu al die anderen nog
Burgemeester, kunstenaar en kerken voeren ludiek protest tegen
asielbeleid
Tegenwicht weblog # 54, 24 mei 2006,
met dank aan Deventer Post van 24 mei 2006
Het hele land, in elk geval de gehele Kamer, maakt zich druk om een eventuele
uitwijzing van Ayaan Hishi Ali, een bekende Nederlander (?). Maar er zijn nog
vele anderen. Genoemd is het Iraanse gezin met ook een identiteitskwestie. Maar
er zijn er nog veel meer: onzichtbaren, al dan niet op detentieboten.
Het punt is allang bereikt van 'tot hiertoe en niet verder'. Maar wat kun je
meer dan doen dan machteloos boos zijn? Creatieve Deventernaren gingen iets
doen.
Schaduw blijft
Ludiek protest kunstenaars tegen asielbeleid
Deventer Post, 24 mei 2006
|
Met een boormachine worden schroeven in de muur geplaatst.
Drie houten menssilhouetten worden door middel van een lat voor het raam
van het huis aan de Tabaksstraat 64 bevestigd. Tien dagen geleden bewoonde
de Rwandese familie Mugabo nog dit adres, tot zij 's ochtends vroeg van
hun bed werden gelicht en mee werden genomen door de politie.
Buurman Amelink kan zich het voorval nog goed voor de geest
halen.
"Ik ben op het geschreeuw afgegaan. De jongens van de bouw
hiernaast, wijzend naar de bouwput aan de overkant van de straat,
spraken er schande van. Drie auto's met vier agenten hebben het gezin
meegenomen."
|
|

|
|
Op de zwartgeverfde houten silhouetten staat:
'detentie jongen 10 jaar', 'detentie moeder 39 jaar' en
'detentie jongen 12 jaar'.
Het initiatief van de actie komt van Jessica Heijkoop en Chris
Visser.
"We communiceren liever vanuit het beeld dan dat we met een
spandoek de straat opgaan."
Volgens Jessica Heijkoop kan ook zij op deze manier als kunstenaar iets
zichtbaar maken.
"Wij schamen ons als Nederlander. Op deze manier ziet de buurt
wat hier is gebeurd en blijft de schaduw achter. De kinderen zijn nota
bene hier geboren en woonden er al twaalf jaar."
Ook Bert Holla, secretaris van de interkerkelijke vluchtelingen
werkgroep is erg begaan en is zeer op de hoogte van het asielbeleid dat in
deze tijd steeds grimmiger vormen lijkt aan te nemen. |
|
Burgemeester Van Lidth de Jeude van Deventer kan op dit moment niets betekenen voor de Rwandese asielzoekster Marion Mugabo en haar zoons van 10 en 12 jaar.
[...]
‘Natuurlijk hebben we ook zo onze gevoelens maar we denken dat we in dit geval, door de achtergrond van moeder, weinig kans hebben om een succesvol beroep te doen op de minister van vreemdelingenzaken.’
Volgens [loco-burgemeester] Doornebos kan wel met de politie worden gesproken over de wijze waarop het trio vorige week, met - naar verluidt - veel machtsvertoon, is opgepakt in de woning aan de Tabaksstraat. ‘We kunnen onderzoeken of dat zo is en zo ja waarom de politie zo heeft gehandeld. Maar met de zaak zelf kunnen we niets.’
Deventer Dagblad (De Stentor), 24 mei 2006 |
"Vanwege een beschuldiging van winkeldiefstal, is deze Rwandese
moeder tot ongewenst vreemdeling verklaard. Ondanks het feit dat zij nog niet
uitgeprocedeerd was, mag men haar dus wel in detentie zetten. En in Nederland
bestaat er zelfs de mogelijkheid dat haar kinderen van haar worden afgenomen.
Het schijnt twee keer per week in Deventer voor te komen dat op deze manier
asielzoekers verdwijnen."
Om middernacht worden bij de voorkant van het station nog eens zestien houten
silhouetten geplaatst. Hier vond een ander schrijnend geval plaats vertelt Holla.
"Een Iraanse moeder met haar kind van nog geen jaar oud werd uit het
AZC in Schalkhaar gezet en hier bij het station gedropt. Omdat de vrouw de
auto niet wilde loslaten en haar kind in een arm vasthield, viel deze
halverwege op de grond. De politieauto reed weg. Omstanders hebben alles
gezien en een van die mensen heeft die vrouw met kind opgevangen."
|
|

|
|
|
|
|
"Is het heel stom dat ik het nog steeds niet begrijp?", vraagt
Visser zich verontwaardigd af. "Het blijkt dat als je niet voldoende
meewerkt bij de procedure, je voorziening ophoudt en je letterlijk op straat
terecht komt."
In dit nachtelijke uur is ook burgemeester James van Lidth de Jeude
aanwezig. |
|

|
|
|
|
|
"Elke actie tegen dit vreemdelingenbeleid is een goede", vindt
hij. "Het is belangrijk, want in de anonimiteit gebeurt zoveel ellende en
verdriet en nu krijgt het een gezicht. De uitzetting van Ayaan Hirshi Ali mag
dan het grote nieuws halen maar zo zijn er nog zoveel meer. De andere 26.000
hebben ook rechten. Zeker als het over kinderen gaat die inmiddels meer
Nederlander zijn dan Afrikaan."
|
|

|
Om even voor half een passeren een aantal beveiligingsauto's, dan volgt een
politieauto. Maar na een kort en vriendelijk gesprek vertrekken de agenten weer
en mogen de silhouetten vooralsnog blijven staan, mits er niet al te veel
klachten komen.
Ondertussen zijn Bart Visser, Paul Pelgr6m en Heidi van der Vrugt nog druk
bezig de houten beelden aan de hekken te bevestigen. De silhouetten vormen de
stille getuigen van wat er is gebeurd. De schaduwen van de opgepakte personen
blijven zo aanwezig. Verschillende belangstellenden zijn nog druk met elkaar in
gesprek en discussiëren over de gang van zaken.
Hoe lang de schaduwen letterlijk blijven staan is nog onbekend maar meer
informatie
voIgt op www.deschaduwblijft.nl
die over enkele dagen de lucht in gaat.
Tot zover de Deventer Post.
De kerken
Deze waren bij deze actie niet expliciet actief. Gezamenlijk hebben de kerken
wel een actieve werkgroep vluchtelingenhulp. Die avond is er in het oecumenisch
avondgebed voor de vluchtelingen, deze en de vele anderen, gebeden.
Jeugd
Om 21:15 zijn de schaduwen al vernield door een groep 16-18 jarige Turkse
jongens die er kennelijk grote lol in hadden...
"Vergeef het hun want zij weten niet wat zij doen..."
|