Start Omhoog

Citaten uit

Conservatief Manifest

Bart Jan Spruyt en Michiel Visser

Trouw,  18 oktober 2003

De volledige tekst van het manifest is te vinden op www.burkestichting.nl
[en die van dit artikel bij < webmaster@tegenwicht.org >].

,,'Links' heeft ons land oneindig veel problemen gebracht en nu is het tijd dat 'Rechts' zijn wortels herontdekt om de schade te herstellen. Alleen het conservatisme is daartoe in staat. Het conservatisme is de aartsvijand van het linkse, progressieve denken. Het verwerpt de politieke correctheid, het multiculturalisme en het waarden-relativisme die de jaren zestig ons hebben gebracht.''

Deze week publiceerden Bart Jan Spruyt en Michiel Visser van de conservatieve Edmund Burke Stichting een manifest onder de titel 'De crisis in Nederland en het conservatieve antwoord'. Op deze twee pagina's een samenvatting van dit pamflet dat zich leent voor discussie.

Het conservatisme is een politieke filosofie, net als bijvoorbeeld liberalisme en socialisme. Het heeft een aantal kerngedachten die alle conservatieven kunnen delen, maar die verschillend uitgelegd en toegepast kunnen worden. De kern van het conservatisme is dat de mens niet als vanzelf het goede doet. Zeker niet, omdat het goede vaak zelfbeperking, zelfdisciplinering, plichtsbesef, opoffering met zich meebrengt. Daarom hebben mensen opvoeding en vorming nodig.

Het conservatisme verwerpt de modieuze opvatting dat de waarheid niet bestaat en dat de verschillen tussen het ene en het andere standpunt dus zijn terug te voeren op esthetische verschillen. Maar de ene mening is niet gelijk aan de andere; kannibalisme is geen 'kwestie van smaak'.

Het conservatisme verwerpt het cultuurrelativisme. Voor het bloeien van de menselijke natuur zijn sommige samenlevingsvormen beter dan andere. De conservatief heeft er geen enkele moeite mee om te zeggen dat de ene cultuur beter is dan de andere. En hij voegt daaraan toe dat wij in de gelukkige omstandigheid verkeren dat de westerse beschaving van alle culturen tot nu toe de beste is gebleken.

[...]

In de afgelopen twee eeuwen is de sterke vooruitgang op economisch en natuurwetenschappelijk gebied hand in hand gegaan met een achteruitgang op geestelijk en zedelijk gebied. Een belangrijk onderdeel van deze decadentie is het verlies van de kennis van onze eigen intellectuele tradities. Onze elites kennen de grote inzichten van het Westen niet meer, en weten daarom nauwelijks nog waarin het Westen van andere culturen verschilt, waarom het verdedigd moet worden en wŠt precies verdedigd wordt.

Nederland in crisis

Het is niet overdreven om te zeggen dat Nederland in crisis is. Een serie samenhangende problemen plagen ons land:

Een golf van geweld en criminaliteit.

Etnische spanningen.

Een te grote, te dure, te inefficiŽnte publieke sector.

Verval van het onderwijs en verplatting van het maatschappelijk leven.

Een falende politieke en maatschappelijke elite.

[...]

Weg met de partijbonzen

De burger heeft te weinig controle over de macht die Den Haag over hem uitoefent. Die macht ligt namelijk voor het grootste deel bij de politieke partijen, en binnen die partijen bij zeer kleine groepjes zichzelf selecterende politieke leiders.

[...]

Dit is een kernprobleem waarvoor het bestaande stelsel geen oplossing heeft.

De kloof tussen politiek en kiezer kan alleen worden gedicht door de politicus te dwingen zich persoonlijk bij de kiezer te verantwoorden. Binnen elk kiesdistrict wordt ťťn volksvertegenwoordiger op persoonlijke titel naar de Tweede Kamer afgevaardigd. De Kamer valt zo uiteen in twee blokken - Links en Rechts - waarvan het grootste automatisch het regerende blok wordt. De minister-president wordt rechtstreeks door de bevolking gekozen en komt in een daadwerkelijk dualistische verhouding met de hem controlerende Kamer tot beleid, daarbij steunend op wisselende coalities van wisselende individuele Kamerleden.

Dit stelsel verlost ons van tijdrovende en ondemocratische kabinetsformaties. Het brengt de vitaliteit in het debat terug en produceert betere politici.

[...]

Het nieuwe stelsel zal leiden

tot competitie in plaats van compromis en consensus;

tot uitmuntendheid in plaats van middelmaat; tot moed in plaats van lafheid;

tot het serieus nemen van de problemen en verlangens van de bevolking in plaats van politieke correctheid;

tot individuele verantwoordelijkheid in plaats van groepsgeest en poldermodel -

kortom het zal politiek Den Haag precies het soort stimulans geven dat dringend noodzakelijk is.

Terug naar de kern

Conservatieven zien de staat tegelijk als noodzakelijk en gevaarlijk.

Noodzakelijk omdat de staat de meest efficiŽnte manier is om de orde te handhaven, het territorium te verdedigen tegen buitenlandse dreigingen en controle uit te oefenen over de handhavers van vrede en veiligheid.

Gevaarlijk omdat de staat, die door onvrijwillige bijdragen (belastingen) wordt gefinancierd, een vorm van machtsconcentratie is die grote risico's meebrengt.

[...]

De staat heeft een aantal belangrijke taken waarvoor zij bij uitstek geschikt is:

defensie (externe veiligheid),

politie (interne veiligheid), en

het handhaven van wetten en regels.

Dat zijn de kernactiviteiten van de overheid, en voor deze posten moet altijd voldoende geld zijn. De Nederlandse overheid doet allerlei dingen die zij beter zou kunnen laten en faalt in het uitvoeren van deze kerntaken. Ze moet die onnodige taken radicaal afstoten en de ernstige problemen op het gebied van veiligheid en immigratie hard aanpakken. Terug naar de kern dus. En niet omdat dit 'doelmatiger' zou zijn of beter te financieren, maar omdat een goede staat slechts een beperkt aantal taken uitvoert, en de rest overlaat aan de burgers.

[...]

Misdaad en straf

Bescherming van lijf en goederen van de burgers is een kerntaak van de overheid. De Nederlandse overheid heeft op dit terrein gefaald, wat haar gezag ernstig heeft ondermijnd. Volgens de officiŽle cijfers is de misdaad in ons land de afgelopen veertig jaar vertienvoudigd: van 132.000 misdaden in 1960 tot 1,4 miljoen in 2002. Dit is nog een onderschatting van de werkelijke criminaliteitsstijging, omdat steeds minder mensen het nut van aangifte inzien.

En het gaat zeker niet alleen om fietsendiefstal.

[...]

Eťn verklaring voor de stijgende criminaliteit is dat misdaad in Nederland loont. De oplospercentages zijn zeer laag en slechts 2 ŗ 3 procent van de delicten leidt uiteindelijk tot een vrijheidsstraf.

[...]

De golf van geweld kan alleen worden aangepakt door veel meer misdrijven op te lossen. Daarvoor is een mentaliteitsomslag nodig bij politie en justitie. Het afgelopen decennium hebben we in de VS gezien hoe de misdaad enorm kan afnemen door een betere, slimmere en hardere aanpak door de politie.

[...]

Zo ontstond een klimaat waarin naleving van de wet vanzelfsprekend werd. Nederland moet deze Amerikaanse lessen ter harte nemen.

Door mild te straffen en de nadruk te leggen op rehabilitatie, doen onze humane rechters de dader wel een plezier, maar de samenleving niet. Rechterlijke macht en Openbaar Ministerie moeten verlost worden van hun softe jaren-zestig-mentaliteit.

[...]

De Nederlandse gevangenis kan een stuk soberder. De straffen moeten langer worden, de vervroegde automatische invrijheidsstelling is achterhaald en taakstraffen moeten voor ernstige misdrijven onmogelijk worden. Als de rechterlijke macht onwillig is harder op te treden dan moet de wetgevende macht ingrijpen door minimumstraffen in te voeren voor geselecteerde misdrijven. Wellicht valt het te overwegen om rechters rechtstreeks door de bevolking te laten kiezen.

Toch moeten we niet vergeten dat een samenleving waarin het nodig is veel en lange gevangenisstraffen uit te delen een moreel probleem heeft. De hoge criminaliteit hangt onder meer samen met de crisis in het gezin.

[...]

Een samenleving waarin bijna de helft van de huwelijken in een echtscheiding eindigt, waarvan vooral de kinderen de dupe worden, is zeer ongezond.

[...]

Immigratie en de 'multiculturele samenleving'

De criminaliteit in Nederland is voor een aanzienlijk deel geÔmporteerd. Minder dan de helft van de gedetineerden is van Nederlandse afkomst. Een onevenredig groot deel van de ernstige misdrijven komt voor rekening van Marokkanen, Antillianen en Kaapverdianen, en in iets mindere mate van Turken, Surinamers, Oost-Europeanen en overige Afrikanen.

Deze hoge criminaliteit is onderdeel van de lange lijst van problemen die de massale immigratie van de afgelopen drie decennia heeft veroorzaakt.

[...]

De aanwezigheid van een miljoen moslims heeft ons land bovendien 'verrijkt' met de terugkeer van een virulent soort antisemitisme en (door Saoedi-ArabiŽ gefinancierde) fundamentalistische moskeeŽn en andere instellingen die een onverdraagzaamheid en achterlijkheid ten toon spreiden die ons wezensvreemd is en die wij nooit mogen accepteren.

De 'islamisering van Nederland' is een uitdaging waarop het 'multiculturalisme' - de gedachte dat alle culturen gelijkwaardig zijn en in harmonie samen kunnen leven - het verkeerde antwoord is. In de praktijk kwam het vooral neer op een knieval voor minderheidsgroepen wier cultuur wezenlijk verschilt van de westerse. Het failliet van het multiculturalisme kan thans in iedere oude wijk worden bekeken.

De waarden en normen van de verschillende in Nederland aanwezige groepen zijn in belangrijke mate onverenigbaar. Conservatieven kiezen voor de Nederlandse beschaving, als onderdeel van de westerse beschaving, en weigeren te capituleren voor culturen met waarden die haaks op de onze staan. Hier woonachtige moslims kunnen weliswaar gebruik maken van de godsdienstvrijheid en de vrijheid van vereniging die de westerse beschaving, anders dan de islamitische cultuur, haar burgers weet te bieden, maar moeten zich aanpassen aan ons en niet andersom. Dus geen sjaria in Nederland, geen achterstelling van vrouwen en meisjes, geen eerwraak en bloedvetes, geen invoering van islamitische feestdagen.

Een samenleving met meerdere, wezenlijk verschillende culturen heeft een hoog conflictpotentieel. Dan is het verstandig te voorkomen dat de kleinere culturen groter worden. Dit betekent dat Nederland, in navolging van landen als Denemarken, een strengere immigratiepolitiek moet voeren, die er op neerkomt dat alleen mensen die nuttig zijn voor de Nederlandse samenleving nog welkom zijn.

'Nuttig' zijn hoogopgeleide mensen die gemakkelijk Nederlands leren, gemakkelijk een baan vinden en zodoende een positieve bijdrage aan de Nederlandse samenleving kunnen leveren.

[...]

Als internationale verdragen een dergelijk rationeel toelatingsbeleid belemmeren, dan moeten ze worden opgezegd. Dat geldt ook voor 'Europese verplichtingen'. Een soevereine staat hoeft zich niets gelegen te laten liggen aan regels van internationaal recht die tegen het nationaal belang indruisen.

Voor asielzoekers dient [...] in Nederland geen plaats meer te zijn.

Opvang van politieke vluchtelingen kan in de regio plaatsvinden [...]

Ook voor huwelijksmigratie en gezinshereniging is geen plaats. [...]

De dubbele nationaliteit moet worden afgeschaft: wie twee paspoorten heeft moet kiezen, en wie niet voor Nederland kiest heeft geen recht op een verblijfsvergunning.

Het moet tegelijkertijd moeilijker worden om de Nederlandse nationaliteit te verkrijgen: een goede beheersing van het Nederlands en kennis van de Nederlandse beschaving en geschiedenis moeten basisvoorwaarden vormen voor wie onze nationaliteit wil verwerven.

Immigranten, ook genaturaliseerde migranten, zouden voor de eerste tien jaar van hun aanwezigheid niet in aanmerking moeten komen voor uitkeringen en de meeste subsidies.

[...]

Hervorming van de subsidie- en verzorgingsstaat

[...]

In Nederland zijn de uitkeringen hoog en ze worden voor onbepaalde tijd verstrekt. Een recht op steun veroordeelt mensen tot een leven van ledigheid en neemt alle impulsen weg tot zelfredzaamheid. Het ontmoedigt het menselijke verlangen zelf richting te geven aan zijn leven, van de vruchten van zijn arbeid te genieten en te sparen voor zijn nakomelingen. De groei van de overheid heeft van de Nederlanders weke, afhankelijke kuddedieren gemaakt in plaats van fiere, onafhankelijke burgers.

Voor subsidies dient in principe de regel te gelden: wat geen steun heeft in de samenleving, heeft ook geen bestaansrecht. Organisaties als Vluchtelingenwerk Nederland, Pax Christi, Novib, Greenpeace en het IKV krijgen elk jaar grote hoeveelheden overheidssubsidie.

[...]

Dit soort subsidies dient ogenblikkelijk te worden stopgezet, met een navenante daling van de laagste tarieven in de inkomstenbelasting, zodat burgers zelf kunnen bepalen welke goede doelen hun steun verdienen.

[...]

Ook de verzorgingsstaat dient grondig te worden hervormd [...]

Bijstand en WW moeten beperkt worden [...]

Wie een uitkering ontvangt dient werk te verrichten voor de overheid, bijvoorbeeld in de plantsoendienst. [...]

Uitkeringen dienen zeer sober te zijn, koppeling van de hoogte van uitkeringen aan de loonontwikkeling is contraproductief en dient onverwijld en permanent te worden afgeschaft.

Ook moet het minimumloon worden afgeschaft of verlaagd en moet het ontslagrecht versoepeld worden. [...]

Wie meer zekerheid wil, moet zich bijverzekeren bij particuliere instellingen.

Dit herijkingsproces gaat natuurlijk gepaard met een grootscheepse belastingverlaging. Als de overheid minder projecten op zich neemt, hoeft zij ook minder geld af te nemen van burgers en bedrijven. Dat geld blijft dus in de samenleving. Belangrijker is het morele effect van deze operatie. Mensen leren dat zij zelf verantwoordelijk zijn voor hun eigen leven. Ze zullen er harder en volwassener door worden, en aldus beter weerstand kunnen bieden aan vijanden.

[...]

Het verval van het onderwijs

We hadden in Nederland tot in de jaren zestig heel aardig onderwijs.

[...]

Het was een systeem dat het accent legde op de overdracht van kennis en de karaktervorming van het kind. Het belangrijkste probleem was dat leerlingen teveel werden geselecteerd op maatschappelijke afkomst en te weinig op eigen capaciteiten.

Onder invloed van de radicale filosofie van de jaren zestig, aangevoerd door de onderwijssociologen van de PvdA, is dit oude stelsel afgeschaft zonder dat er iets waardevols voor in de plaats is gekomen. De hiŽrarchie die een wezensonderdeel vormde van het oude stelsel is verlaten, de obsessie van de Mammoetwet met nivellering heeft over de hele linie, van middelbare school tot universiteit, geleid tot onderwijs van een bedenkelijk niveau.

[...]

Het zou goed zijn als de eenzijdige opvoeding tot mondigheid en het opkomen voor jezelf, je 'eigen mening', gevoelens en sentimenten - de opvoeding die de erfenis vormt van de jaren zestig en zeventig - wordt gerepareerd.

Allereerst moet de hiŽrarchie daar hersteld worden waar gelijkheidsdenken uit de aard der zaak geen pas geeft: tussen ouders en kinderen, schoolmeesters en leerlingen, hoogleraren en studenten. Maar dat kan alleen wanneer dat herstel onderdeel is van de herontdekking van een veel bredere traditie waarvan hiŽrarchie een bestanddeel vormt.

Dit hervinden van de westerse traditie vereist een diepe duik in de geschiedenis. Het belangrijkste dat wij aan toekomstige generaties moeten doorgeven is beschaving.

[...]

 

Start Omhoog