Maartje Duin, NRC 19 februari 2005
Onthouding werkt! schreeuwen reclameborden in Washington. En dat heeft effect, merkt Maartje Duin
In de metro's van Washington kan ik er niet omheen: de campagnes van Abstinence works en
The Second Look Project. In de ene advertentie vraagt een meisje met een smekende blik in de ogen of haar ouders haar op de voordelen
van seksuele onthouding wilden wijzen: ,,Wees mijn ouder. Niet mijn condoom-distributeur.'' In de andere advertentie prijkt een bolle buik en de tekst
,,Abortus: zijn we te ver gegaan?'' Onduidelijk is of de retorische vraag aan 's
lands politici of aan de inwoners van Washington wordt gesteld.
[...]
Sally doet het goed op school.
[...]
Toch maakt Minnie zich zorgen. ,,Op school gebeuren dingen die we in mijn tijd niet hadden'', zegt ze. Laatst was er weer zo'n vreselijke documentaire over tieners die orale seks hadden op de schoolwc's."
[...]
Maar ze weet dat een strenge aanpak ook averechts kan werken.
[...]
"De kinderen worden zo beïnvloed door de media in dit land. Hoe komt dat toch? Ik herinner me dat
we in Duitsland woonden. Liep er een mooi meisje over straat, dan begonnen de Amerikaanse soldaten meteen naar haar te fluiten. De Duitse jongens deden dat
niet. En in het zwembad kleedden kinderen en volwassenen zich gewoon om in dezelfde kleedkamer. Ik probeer dat in mijn gezin ook vol te houden: dat bloot
rondlopen normaal is. Maar laatst waren we op een familiereünie en toen sprak iedereen er schande van dat ik Sally in haar blootje met de andere kinderen in
een bubbelbad liet zitten. Daar vonden ze haar 'te ver ontwikkeld' voor.''
[...]