Chronologisch
[Advocaat Liesbeth] Zegveld vraagt zich af of het middel niet erger is dan de kwaal: ‘Het is goed mogelijk dat meer islamitische jongeren zich gaan radicaliseren, want het proces en de publiciteit eromheen heeft de stigmatisering van jonge moslims alleen maar versterkt.’
Volgens justitie is een netwerk opgerold van ronselaars voor de djihad. De verdediging ziet slechts vrome gelovogen, vervolgd om hun religie. Maandag begint in Rotterdam het tweede Nederlandse Al-Kaida-proces. Twaalf verdachten, tien dagen lang.
Justitie schakelde Amerikaanse hulp in om een getuige-deskundige te vinden. De keus viel op een Libanese christen met een extreem-rechts verleden.
[…]
Antoine Basbous, directeur van het Observatoire
des Pays Arabes in Parijs […] gaf een analyse van honderden pagina’s
islamitische geschriften die waren aangetroffen bij de verdachten. Zijn oordeel
was glashelder: “Er is geen pagina [, …] geen regel, die niet oproept tot de
jihad.” […]
Op
verzoek van de verdediging gaf ook de Amsterdamse arabist Ruud Peters zijn
visie. Deze vond eveneens dat ene of twee documenten opriepen tot de heilige
oorlog. Maar Basbous’ conclusie dat ál het materiaal bedoeld was voor het
ronselen van jihadstijders, kon hij “absoluut niet” onderschrijven, zo zei
hij. “Ik snap niet waarop hij dat baseert.”
Volgens de AIVD worden moslimjongeren in Nederland geronseld voor de gewapende jihad. Maar volgens veel islamkenners valt het allemaal reuze mee. Bestaat er in ons land een voedingsbodem voor moslimterrorisme?
In de aanpak van verdachte moslims dreigt Nederland zijn eigen rechtsstaat te ontmantelen. Dat is precies wat moslimextremisten willen.
Islam-watchers
die de uitingen van moslimextremisten relativeren, begrijpen niet wat er aan de
hand is. Er dreigt gevaar voor elke moslim die weigert ten oorlog te gaan, en
voor alle beoogde slachtoffers van de jihad. […]
an het begrip jihad is ruim een dozijn
betekenissen in omloop. Wie serieus studie doet naar deze term, zou zich met al
die betekenissen moeten bezighouden; niet met alleen de meest gewelddadige
uitleg. Wie zich zoals de twaalf in Rotterdam tot die ene betekenis beperkt, is
niet bezig met studie, maar met indoctrinatie. […]
Er is in de islamitische wereld een ideologie ontstaan die wil dat de moslims
gaan vechten tegen niet-moslims ‘net zoals de Profeet Mohammed […] Wie
hieraan geen gevolg geeft, verwaarloost een dure godsdienstige plicht. […]
Een gewone moslim die niet ten oorlog gat, omdat hij het niet met deze fanatici
eens is, is in die optiek een afvallige die gedood moet worden. De islam
schrijft nu eenmaal iedereen die de islam wil verlaten de doodstraf voor. […]
Dat deze religieuze ideologie aanhangers weet te verwerven, is niet te verklaren
uit de sociale omstandigheden van de nieuwe rekruten. Het is louter te wijten
aan het feit dat er effectieve, welbespraakte, hardwerkende predikanten zijn die
hun klanten deze ideeën aanpraten. Daarbij bedienen zij zich van hele en halve
leugens, zoals de mededeling dat ‘de Nederlandse regering wetten tegen de
islam aan het voorbereiden is’ (zo stelde bijvoorbeeld Mohammed Cheppih 15 mei
op een openbare bijeenkomst in Rotterdam).
Wanneer zo’n gerucht gaat rondzingen en – door moslims – wordt geloofd,
zou de AEL (Arabisch Europese Liga) best nog eens stemmen kunnen trekken. Want
elke moslim vindt het vervelend als er ‘wetten tegen de islam’ gemaakt
worden. Dat er in een systeem als dat van Nederland nooit wetten tegen welke
godsdienst dan ook gemaakt kunnen worden, weten veel islamitische vromen jammer
genoeg niet. […]
Minister Donner van Justitie lijkt nu ook bevangen door de Amerikaanse koorts. Hij overweegt om in de strijd tegen het terrorisme de ‘spelregels’ voor een eerlijk proces te wijzigen. […]
De bewindsman lijkt erg kort van memorie. Hij zou juist blij moeten zijn met zijn kritische, onafhankelijke raadsheren.
De vermeende jihad-strijders in Rotterdam zijn vrijgesproken -inlichtingen van de AIVD mogen niet gelden als bewijs. Waarom begon het Openbaar Ministerie deze bij voorbaat verloren zaak? De Tilburgse rechtsfilosoof Rafael Baroch over de uitzonderingstoestand.
Worden de gevaren van het moslimfundamentalisme schromelijk overdreven? Of juist onderschat? Tijdens het proces in Rotterdam knetterde het tussen de twee kampen in de Nederlandse arabistiek. Daarvoor trouwens ook. En nu nog steeds. [...]
Het zijn stuk voor stuk keurige heren, met een lange staat van dienst in de wetenschap. Ze verschijnen regelmatig in de media. En ze zijn het grondig met elkaar oneens. De tegenstelling tussen hardliners en softies kwam onlangs duidelijker dan ooit naar voren tijdens het ‘jihadproces’ in Rotterdam […].
[Louise van de Laan, Tweede-Kamerlid voor D 66, schrijft dit artikel met het oog op de war on drugs. Het geldt evenzeer voor de war on terrorism – of wat daar voor doorgaat.]
Het mag niet zo ver komen dat wij straks leven in een rechtsstaat naar Amerikaans model waarbij we ons vertwijfeld afvragen: waren zij nou zo slim, of wij nou zo dom? Want ik vrees dat het antwoord dan volmondig zal luiden: dat laatste.
Armoede speelt nauwelijks een rol bij de groei van gewelddadige moslimgroepen als Al-Kaida, zegt de Syrische filosoof Sadik al-Azm. Het is eerder de ideologie van het wahabisme. Hij vergelijkt Al-Kaida met de Baader-Meinhofgroep. De beweging zal vanzelf verdwijnen. […]
De kern van het moslimextremisme zit volgens Al-Azm in het wahabisme, de strenge, fundamentalistische stroming van de Soennitische islam die in Saoedi-Arabië al jaren de staatsgodsdienst is. […] “De imam van zo’n moskee zou echt niet openlijk oproepen tot terrorisme. Maar deze vorm van islam benadrukt de eigen rechtvaardigheid en waarheid door anderen af te schilderen als ongelovigen. Dat wordt er stevig ingestampt, omdat ze denken daarmee de legitimiteit van de Saoedische monarchie en haar ideologie te bevestigen.” […]
Voor fundamentalisten bestaat de wereld uit geloven die tegenover elkaar staan en elkaar bestrijden, stelt hij vast.