Ferguson, Bob, Seksuele
jeugdervaringen en welbevinden, Belangwekkende
studiedag te Rotterdam; Verslag KSA studieconferentie 18-12-1998 te
Rotterdam, in Koinos Magazine nr. 21 (1999/1)
Het over één kam strijken van ervaringen waarbij sprake is van dwang met
vrijwillige contacten levert een vertekend beeld op. De algemene
veronderstelling dat seksuele jeugdervaringen schadelijk zijn, dat deze schade
op grote schaal voorkomt en over het algemeen intens is, wordt niet uit
onderzoek bevestigd. De aannames dat het schade-effect voor jongens dan wel
meisjes en voor klinische dan wel niet-klinische populaties vergelijkbaar is,
blijken niet houdbaar. Kortom, een nuancering van wat op dit terrein als
algemene waarheid wordt aangenomen is op zijn plaats.
Friso, Jaap, Het geheim gaat op kamers
wonen; 'Ik had het
niet mogen meemaken.', in: HN, 18 september 1999
Ted van Lieshout schreef een bundel over de seksuele ervaringen
uit zijn jeugd met een oudere man. Bijna alles heeft een andere kant.
 |
Mijn meneer, pagina 34 uit het boek van Van Lieshout |
Gieles, F.E.J., "Ik wist
er geen raad mee", Jongeren spreken achteraf over vrijwillig
aangegane sexuele contacten met volwassenen, In: NVSH LwgJORis Nieuwsbrief
nr 45, april 1997
In het afgelopen twee jaar werd ik negen maal geconfronteerd met uitspraken van
jongeren over sexuele contacten die zij, zo tussen de drie en de twintig jaar
geleden, waren aangegaan. In alle gevallen ken ik de betrokken volwassene als
een integer en betrouwbaar persoon die zijn wil niet aan een kind zal opleggen.
In alle gevallen ben ik overtuigd van de vrijwilligheid van het contact en
grotendeels zelfs van de aanvankelijk minstens ten dele positieve beleving
ervan. Toch pakte het later anders uit.
Gieles, F.E.J., Seksuele
ervaringen van kinderen nader onderzocht; Over het werk van Bauserman, Rind
en Tromovitch.
'Seksueel misbruik van kinderen' - Met deze woorden wordt een wijd verbreide
opinie weergegeven: seksuele ervaringen van kinderen zijn in die opinie altijd
schadelijk, erg schadelijk zelfs, zowel voor jongens als voor meisjes en dit
komt ook nog eens erg veel voor. De opinie zou gebaseerd zijn op
wetenschappelijk onderzoek. Inderdaad zijn er publicaties die tot deze
conclusies komen.
Dr Robert Bauserman, Dr Bruce Rind en Philip Tromovitch vormen een Amerikaans
team dat het onderzoek in deze kwestie kritisch heeft bekeken. Zij onderzochten
alle Engelstalige publicaties hierover nog eens opnieuw. Zij analyseerden de
statistische analyses nog eens, anders gezegd: zijn verrichtten een meta-analyse,
een analyse van analyses.
Gieles, F.E.J., Voorzichtige
verkenningen van de grens tussen gewensteen ongewenste intimiteit
Gent, 24 november 1995; In: tOKK, Tijdschrift voor Orthopedagogiek,
Kinderpsychiatrie en Klinische Kinderpsychologie, 22-3, september 1997
Onder intimiteit versta ik het betreden van iemands of van elkaars
persoonlijke levensgebied. Er zijn tal van vormen van en de beleving ervan kan
sterk uiteenlopen. Om zijn werk te kunnen doen moet de hulpverlener, zeker in de
residentiële zorg voor jeugdigen, minstens de grens van het persoonlijke
levensgebied van het kind zien te bereiken en minstens iets van zijn eigen
persoon beschikbaar stellen. Met andere woorden: intimiteit is - binnen zekere
grenzen - een wezenlijk deel van ons werk. Over die grenzen gaat het hier.
Om die grenzen te kunnen bespreken, wil ik het begrip intiem contact hebben
eerst plaatsen op een bredere schaal: [...]
G. G., Ingrijpende
herziening van het begrip ‘seksuele kindermishandeling’; Nieuwe
ontdekkingen van Bauserman, Rind en Tromovitch, in: KOINOS MAGAZINE #20
(1998/4)
Over de onderzoekingen van de Amerikaanse geleerden Prof. Bruce Rind en Dr.
Robert Bauserman heeft Koinos eerder [...] bericht. Recentelijk hebben zij,
inmiddels samen met Dr. Philip Tromovitch, twee nieuwe wetenschappelijke
artikelen gepubliceerd waarin zij statistische meta-analyses (onderzoeken van
onderzoeken) leveren over seksuele ervaringen van minderjarigen met oudere
personen. Zij toetsen daarbij de wetenschappelijke juistheid van het begrip
‘seksuele kindermishandeling’ (Child Sexual Abuse, verder afgekort als CSA)
en een viertal gebruikelijke opvattingen daaromtrent. Met name zoeken ze naar
verbanden tussen CSA-ervaringen en psychologische problemen op latere leeftijd.
Hun conclusies zijn opzienbarend.
Ree, Frank van, Intieme
relaties tussen jongeren en volwassenen; Zijn er criteria voor een goed contact?
Frank van Ree, in: KOINOS MAGAZINE #24
(1999/4)
Zowel seksueel misbruik van kinderen als vrijwillige liefdesrelaties tussen
jongeren en volwassenen komen in alle culturen en in alle tijden voor. Hoewel
onderzoekscijfers anders aantonen, heeft momenteel in veel landen de opvatting
post gevat dat leeftijdsverschil hoe dan ook schadelijke gevolgen met zich
meebrengt. Enige tijd geleden vond er een uitgebreide gedachtewisseling plaats
in het nieuwsbulletin van de Landelijke Werkgroep JORis (Jongere-Oudere
Relaties, intimiteit, seksualiteit) van de Nederlandse Vereniging voor Seksuele
Hervorming (NVSH), over de criteria waaraan een intieme relatie met een jongere
moet voldoen om schade op latere leeftijd uit te sluiten, uitgaand van
stellingen die al eerder waren geformuleerd door de Danish Pedophile Association.
Orthopedagoog Dr. Frans Gieles nam daarbij het standpunt in dat in de huidige
werkelijkheid volwassenen zich bij pedofiele en efebofiele relaties zeer
terughoudend dienen op te stellen, omdat zij ook de verantwoordelijkheid dragen
voor schade die maatschappelijke afwijzing, al of niet achteraf, teweeg kan
brengen. Wij vroegen de gepensioneerde Nederlandse psychiater Dr. Frank van Ree
naar zijn visie hierover. Van Ree heeft veel publicaties op zijn naam staan en
schuwt daarbij niet zich onafhankelijk op te stellen. Zoals uit onderstaande
bijdrage blijkt, heeft hij die opstelling ook aan zijn kinderen weten mee te
geven.
Rind, Bruce; Bauserman, Robert & Tromovitch, Philip, Een
Onderzoek Naar de Veronderstelde Eigenschappen Van Seksueel Misbruik
van Kinderen Gebaseerd op Niet-klinische Steekproeven; Lezing, gehouden in
Rotterdam op 18 december 1998
De resultaten van onze onderzoeken tonen aan dat de opvattingen van de
deskundigen uit de geestelijke gezondheidszorg, vertegenwoordigers van politie
en justitie, de media en het publiek - dat seksuele relaties die als SMK
bestempeld worden intense schade tot gevolg hebben, op grote schaal voorkomen en
voor jongens even ernstige gevolgen hebben als voor meisjes - schromelijk
overdreven zijn. Deze overdrijvingen maken onderdeel uit van een nieuwe manier
van zwart-wit denken, die alle grijstinten ontkent. Deze manier van denken
bevordert op haar beurt hysterische reacties, die in Amerika vanaf het begin van
de jaren tachtig maar al te vaak zijn voorgekomen.
Rivas, Titus, Cirkelredeneringen
en kategoriefouten in de afwijzing van vrijwillige intieme relaties tussen
volwassenen en kinderen
Denkfouten vertroebelen discussies op een ongeoorloofde manier. Het is
altijd belangrijk om in ieder geval zuiver te blijven denken. Want anders worden
dingen niet afgewezen omdat ze kwalijk zijn maar alleen omdat we er ons op een
banale manier over vergissen.
Rivas, Titus, Mogelijke
bronnen van afwijzing van vrijwillige en onschadelijke intieme
vriendschappen tussen kinderen en volwassenen buiten het eigen gezin
Vrijwillige intieme relaties tussen volwassenen en kinderen die geen
(pleeg)familie van hen zijn stuiten nog steeds op een muur van onbegrip, walging
en zelfs haat. Dit alles is te terug te voeren tot bewuste en onbewuste
opvattingen rond zulke relaties. Maar waar berusten die negatieve opvattingen nu
precies op? In dit stukje wil ik enkele bronnen noemen waar de ideeën in
kwestie uit voort kunnen komen.
Rivas, Titus, Vrijwillige
en onschadelijke affectieve relaties tussen minderjarigen en volwassenen buiten
de eigen familie.
Goed geïnformeerde seksuologen weten al tientallen jaren dat er
vrijwillige en ook op de lange termijn onschadelijke pedofiele relaties bestaan.
De meeste hulpverleners en ook veel zogeheten deskundigen weten dit echter niet.
Dat kan niet liggen aan de literatuur op dit gebied die zeker in
universiteitsbibliotheken ruim voorhanden is. Daarom moeten het liggen aan
vooroordelen bij de "autoriteiten" in kwestie. [..]
Een bonafide "pedofiele relatie" wordt tegen deze achtergrond helemaal
niet opgevat als een vrijwillige relatie, in feite zelfs niet eens als een
relatie, maar puur als een narcistische vorm van uitbuiting van kinderen door
volwassenen. [...]
In ieder geval gaat het dan zeker om conservatieve of reactionaire
vooroordelen, stemmingmakende vooroordelen dus die de discussie al jaren in een
verkeerde richting duwen. Vooroordelen die mensen verketteren en die zorgen voor
een hetze-sfeer, waarbij volwassenen binnen vrijwillige pedofiele relaties ten
onrechte worden geassocieerd met kinderverkrachters, harde kinderporno en
kindermoordenaars
[Interview met]
Roelofs, Gerard, 'Niet elke pedofiel is een
smeerlap', Door Sjors van Beek en Jasper Groen
Dagblad De Limburger, 8 augustus 1999
Pedofilie. Kinderporno. In de publiciteit worden pedofielen wederom
afgeschilderd als smeerlappen. Ten onrechte, vindt de Maastrichtse
psychiater/seksuoloog Gerard Roelofs. ,,Bij een gewone verkrachting wordt toch
ook niet gezegd: 'daar heb je die verdomde heterofielen weer’?"
[...] Hij heeft vijf voorwaarden opgesteld waar een 'gezonde’ pedofiele
relatie volgens hem aan zou moeten voldoen. [...]