-
Met dank aan Esteban Rivas.
-
Rivas, T (1993). Geïnspireerd door
Athene: Kuisheid als gezond onderdeel van leefwijzen. Prana, 80,
23-26.
-
Wat men onder afwijkend gedrag kan
verstaan, gaat soms heel erg ver, getuige de titel Psychopathologie
de l'anticonception van een boek uit 1954, waarin
onder ander wordt beschreven dat anticonceptie kan leiden tot hevige
spanningen tussen de echtelieden, omdat zij tegennatuurlijk is.
-
Afwijzing van afwijkende seks is in die
zin dus niet in strijd met het gebruiken van voorbehoedsmiddelen, of met seksualiteit tussen onvruchtbare partners.
-
Ik bedoel natuurlijk vrijwillig vanuit
het kind, niet alleen vanuit de volwassene. In tegenstelling tot wat men
vaak lijkt te willen geloven, zijn veel kinderen vanaf zeer jonge leeftijd
in een bepaalde mate seksueel actief, in ieder geval lang voor de puberteit.
Het is dus onjuist dat alle seks van kinderen en met kinderen automatisch
gelijk zou staan aan ontucht en misbruik. Zie hiervoor bijvoorbeeld:
Sandfort, Th.G.M. (1989). Sexuele ervaringen van kinderen: Betekenis en
effect voor later, Van Loghum Slaterus.
-
Zie bijvoorbeeld het gedrag van bonobo's
zoals behandeld in het boek van Frans de Waal: Verzoening; Vrede stichten
onder apen en mensen, Het Spectrum, 1988.
-
In mijn genoemde artikel over kuisheid.
-
In de wijsbegeerte spreekt men dan over
de naturalistische drogreden: Men doet alsof een gangbare situatie door zijn
gangbaarheid goed is. Men springt van "is" naar "ought".
Deze "naturalistic fallacy" is onder meer kenmerkend voor mensen
die - op allerlei gebieden - rationele analyse afwijzen en beweren dat men
gewoon maar zijn "gezond verstand" (common sense) moet gebruiken.
-
Alleen sex met beminde
huisdieren kan overigens vrijwillig zijn, daarbuiten is er immers altijd
sprake van een toestand van gevangenschap waarin de dieren moeten leven, en
waarin dus strikt genomen geen vrije keuzen meer door de dieren gemaakt
kunnen worden. Zie: Dekkers, M. (1993). Lief Dier, Amsterdam:
Uitgeverij contact.
-
Zo staan velen ook negatief tegenover
mensen die alleen masturberen en geen seksueel contact met anderen hebben.
Vanuit de eigen beleving etiketteert men dit als "surrogaat", of
ziet men dit steevast als bron van eenzaamheid (alsof elke diepere relatie
ook seksueel zou moeten zijn) of verslaving. Masturbatie als
"verrijking" van het seksuele leven wordt dan geaccepteerd, maar
dit mag niet daartoe beperkt blijven. Soortgelijke verhalen hoort men over
de meeste vormen van seksueel afwijkend gedrag.
-
De erfelijke bezwaren gelden echter
alleen de incestueuze voortplanting, niet de incestueuze seksualiteit zelf.
In die gevallen van incest, waarbij men zwangerschap doelbewust voorkomt, is
het genetische bezwaar dus krachteloos.
-
Lees wat dit betreft de schokkende
jeugdroman van Katarina van Bredow: Ik en mijn broer, (Querido).
-
Het is volgens mij het egocentrisme en
niet de specifieke persoonlijke seksuele voorkeur of het geslacht dat leidt
tot seksuele intolerantie. Intolerantie is namelijk niet beperkt tot de
heteroseksuele voorkeur of tot mannen, maar komt zeker ook onder vrouwen en
mensen met andere seksuele voorkeuren voor, net zoals racisme niet beperkt is
tot blanken, maar ook onder niet-blanken onderling voorkomt. Seksuele taboes
komen daarom waarschijnlijk steeds voort uit iemands misleide visie dat er
zoiets als objectief "walgelijke" sex bestaat, namelijk
alle sex die afwijkt van de eigen seksualiteit. In feite gaat het hierbij om
een categoriefout: Smaak wordt als een kwestie van waarheid of onwaarheid
opgevat, terwijl het daar niets mee te maken heeft. Dit blijkt ook uit
uitspraken als "Jij weet niet wat lekker is".
-
In hun "Demons: The
Utopian Dream of Safety." Koinos, 27, 3rd quarter 2000, pp.
5-11.
-
Dit heeft de seksuele intolerantie
gemeen met andere vormen van relationele onverdraagzaamheid, zoals
intolerantie tegen relaties (erotisch of platonisch) met mensen van een
bepaalde etnische groep, sociale laag, nationaliteit of levensovertuiging.
Zoals waardevolle relaties met anderen tot de meest transcendente
verschijnselen behoren die er bestaan, zo behoort de beëindiging ervan tot
de grootste tragedies, en verstoring ervan tot de onmenselijkste wandaden.
De cynische onverschilligheid tegenover dit soort kwesties behoort op haar
beurt tot de ergste vormen van afstomping.
-
En hier bedoel ik uitdrukkelijk geen
vermijdbare aanstoot mee. Hinder als te ruim begrip, in de zin van
imaginaire aanstoot (men ergert zich aan het idee van bepaalde vormen van seks), is een excuus voor
seksuele intolerantie. Aanstoot geven komt alleen
dan werkelijk voor wanneer men anderen dwingt deel te nemen aan de eigen seksualiteit,
d.w.z. als ongewenste intimiteit.